Czym jest trójpaliczkowa deformacja kciuka?
Deformacja trójpaliczkowa kciuka (TPT) jest wrodzoną deformacją, w której kciuk ma trzy paliczki zamiast dwóch. Dodatkowy paliczek różni się rozmiarem, od małego kamyczka do rozmiaru paliczków normalnych palców. Jego prawdziwa częstość występowania nie jest jasna, ale szacuje się ją na 1:25,000 żywych urodzeń. Około dwie trzecie przypadków TPT ma czynniki genetyczne. Oprócz dodatkowego paliczka mogą występować inne deformacje.
Objawy kliniczne
Długość i kształt kciuka
- Długość uderzeń dodatkowych paliczków:Długość kciuka zależy od wielkości dodatkowego paliczka.
- Kształt klina lub trapezu:Kciuki ze względu na swój kształt są często wygięte promieniowo lub łokciowo.
Różnice w wyglądzie
- Kciukowate lub palczaste:Kciuki mogą bardziej przypominać palce, ustawiając się w jednej linii z płaszczyzną dłoni, zamiast być pronowane.
- Różnorodność ścięgien zginaczy:Mogą występować jako płytkie zginacze, głębokie zginacze lub pojedynczy długi zginacz.
- Problemy z wyniosłością thenarową:Pierwsza sieć może być normalna lub nienormalna. Wyniosłość kłębu kciuka może być słabo rozwinięta, zdeformowana lub może jej brakować.
Anomalie stawów
- Nadmierna ruchomość stawu MP:Z powodu niedoboru mięśnia kciuka, w stawie śródręczno-paliczkowym (MP) często występuje nadmierna ruchomość.
- Wady stawów CMC:Staw nadgarstkowo-śródręczny (CMC) może być słabo rozwinięty, zdeformowany lub nieobecny. Stawy CMC mają gorszy rozwój i funkcję, szczególnie w kciukach przypominających palce, przypominających drugi staw CMC.
Powiązane różnice
- Efekty policyzacyjne:Polidaktylia promieniowa ma tendencję do lepszego rozwoju w porównaniu do polidaktylii łokciowej.
- Powiązania syndromiczne:Mogą obejmować rozszczep dłoni i wady kości promieniowej.
- Anomalie kończyn dolnych:Mogą występować wrodzone wady kończyn dolnych, takie jak polidaktylia lub syndaktylia.
Wyzwania funkcjonalne
- Niedobór opozycji:Wielu pacjentów ma trudności z wykonywaniem takich czynności jak pisanie czy podnoszenie małych przedmiotów, ponieważ nie stawiają im oporu.
- Polidaktylia promienista:Funkcjonowanie najlepszego kciuka jest utrudnione w przypadku dodatkowych kciuków, zwłaszcza w przypadku kciuków zrośniętych.
Wyniki dla dorosłych bez leczenia
- Wyniki badania:W przypadku 12 dorosłych pacjentów z TPT (23 ręce), u tych, u których usunięto jedynie polidaktylny kciuk promieniowy, wyniki były dobre, pomimo pewnej niestabilności stawu śródręczno-paliczkowego.
- Poziomy siły:Ich siła była znacznie niższa od przeciętnej, ale wystarczająca do codziennych czynności.
- Jakość życia:Niższe wyniki funkcji społecznych odzwierciedlają skutki psychospołeczne. Wyniki estetyczne były niższe niż funkcjonalne.
Rozważania dotyczące czasu operacji
- Motywacja do dokuczania:Dzieci z TPT często padają ofiarą znęcania się, co skłania rodziców do poddawania się operacji korekcyjnej przed rozpoczęciem szkoły.
- Rzadkie poważne wady funkcjonalne:Czasami z powodu tych problemów konieczna jest operacja, jednak nie jest to powszechne.
Leczenie
Cele chirurgiczne
- Popraw funkcjonalność i wygląd:Celem jest skrócenie długości kciuka, stworzenie funkcjonalnego, stabilnego i dobrze wyrównanego stawu oraz poprawa ustawienia kciuka, jeśli to konieczne. Poprawia to funkcję dłoni i kciuka.
Ogólne korzyści z operacji
- Poprawa funkcjonalna:Głównym celem operacji jest poprawa funkcji kciuka.
- Poprawa estetyki:Kolejną korzyścią jest poprawa wyglądu kciuka.
Zmiany w praktykach chirurgicznych
- Perspektywa historyczna:Wcześniej leczenie chirurgiczne nie było uważane za odpowiednie dla wszystkich przypadków TPT. Obecnie powszechnie przyjmuje się, że operacja może poprawić zarówno funkcję, jak i estetykę.
- Przypadki nieleczone:Niektórzy pacjenci z TPT nie poddali się operacji ze względu na akceptowalne codzienne funkcjonowanie, ale mają obawy co do wyglądu swojego stanu.
Różne poglądy na temat czasu operacji
- Zalecenie Wooda:Zaleca się przeprowadzenie operacji w wieku od 6 miesięcy do 2 lat.
- Zalecenie Bucka-Gramcko:Zaleca przeprowadzenie operacji przed ukończeniem 6 roku życia w przypadku wszystkich wskazań.
Techniki chirurgiczne według klasyfikacji Bucka-Gramcko:
- Typy I i II:Zabiegi te zazwyczaj obejmują usunięcie dodatkowego paliczka i, jeśli to konieczne, rekonstrukcję więzadeł łokciowego i promieniowego pobocznego.
- Typ III:W przypadku mniejszych kości trapezowych i dzieci poniżej 6 roku życia należy usunąć dodatkowy paliczek i zrekonstruować więzadło poboczne łokciowe. Wydłuż więzadło poboczne promieniowe tylko wtedy, gdy po rekonstrukcji występuje resztkowa deformacja kątowa. W przypadku osób powyżej 6 roku życia należy częściowo usunąć dodatkowy paliczek, skorygować kątowanie i wykonać artrodezę stawu międzypaliczkowego dalszego (DIP).
- Typ IV:Zwykle obejmuje osteotomię w celu zmniejszenia kości śródręcza i zespolenia stawu DIP, skracając o 1 do 1,5 cm. Często w połączeniu ze skróceniem na poziomie śródręcza, rotacją i osteotomią odwodzącą w celu skorygowania położenia i długości kciuka. Ścięgna prostowników i mięśnie wewnętrzne również ulegają skróceniu.
- Typ V:Może obejmować „pollicizację”, która zmienia położenie, obraca i skraca źle ustawiony kciuk. Pierwsza osteotomia kości śródręcza może być wykonana w celu rotacji i ponownego ustawienia.
- Typ VI:Zabieg ten zazwyczaj polega na usunięciu większości słabo rozwiniętego dodatkowego kciuka i przeprowadzeniu kolejnej operacji w celu rekonstrukcji trójpaliczkowej kciuka na podstawie kształtu dodatkowego paliczka.
Popularne Tagi: operacja deformacji trójpaliczkowej kciuka, Chiny lekarz chirurgii deformacji trójpaliczkowej kciuka
