Gdybym powiedziała Wam, że dziecko na zdjęciu przeszło operację polidaktylii, uwierzylibyście mi?
2 lata po operacji
Dwa lata temu to dziecko nadal miało polidaktyliczny wygląd prawej ręki. Jego rodzice byli bardzo zaniepokojeni i odwiedzili wiele szpitali w całym kraju. Jednak większość lekarzy kazała im zaczekać z operacją do ukończenia przez dziecko co najmniej pierwszego roku życia.
To zaniepokoiło rodzinę, ponieważ polidaktylia u dziecka to nie tylko dodatkowy palec. Dodatkowa cyfra również została mocno zakrzywiona, co znacząco wpłynęło zarówno na wygląd, jak i funkcję.
Wstępna konsultacja
Gdy maluszek miał zaledwie 6 miesięcy, rodzice przywieźli go do naszej kliniki. Rodzinę martwiły głównie dwie rzeczy: znieczulenie podczas operacji i to, czy kciuk będzie nadal rósł po usunięciu dodatkowego palca.
Czy znieczulenie do operacji polidaktylii może wpływać na rozwój mózgu dziecka?
Poprzednie zalecenie, aby poczekać do ukończenia pierwszego roku życia, jest ogólnie związane z warunkami znieczulenia i doświadczeniem chirurgicznym. W naszym szpitalu, gdy dziecko skończy 6 miesięcy i waży co najmniej 6 kg, możemy rozważyć operację, jeśli dziecko jest zdrowe.
Na tym etapie czynność krążeniowo-oddechowa dziecka jest stosunkowo dojrzała, a znieczulenie do rutynowego zabiegu polidaktylii jest na ogół dobrze tolerowane.
Z literatury krajowej i międzynarodowej, a także z naszego doświadczenia klinicznego wynika, że jednorazowe, krótkie znieczulenie podczas drobnej operacji takiej jak ta nie wpływa na rozwój mózgu, inteligencję ani pamięć dziecka. Rodzice nie muszą się tym zbytnio niepokoić.
Przedoperacyjne zdjęcie rentgenowskie
Czy kciuk urosnie do tego samego rozmiaru co normalny kciuk po operacji polidaktylii?
Ogólnie rzecz biorąc, polidaktylia jest wadą rozwojową, więc nawet po operacji kciuk nie musi stać się dokładnie taki sam jak normalny kciuk. Jednak dzięki odpowiednim pooperacyjnym ćwiczeniom funkcjonalnym różnicę można zmniejszyć, a kciuk może osiągnąć dobry wygląd i ruch.
Ale powrót do zdrowia tego małego chłopca był naprawdę imponujący. Możesz zobaczyć, że kiedy złoży obie dłonie razem, kciuki z przodu są prawie tej samej wielkości. W rzeczywistości prawy kciuk wygląda nawet na nieco większy.
2 miesiące po operacji
Wyniku tego nie udałoby się osiągnąć bez zaangażowania i wytrwałości rodziny. Matka stwierdziła, że cała rodzina bardzo poważnie traktowała opiekę pooperacyjną i rehabilitację nad nim. Codziennie wykonywała z nim ćwiczenia bierne i konsekwentnie stosowała leki leczące blizny.
Podczas-badań kontrolnych zaobserwowaliśmy również, że ustawienie kciuka i postawa chwytu były bardzo dobre.
Początkowe obawy rodziców były w rzeczywistości uzasadnione: jeśli warunki na to pozwalają, wczesna operacja może być korzystna dla późniejszego wzrostu kciuka dziecka.
Chociaż w większości przypadków kciuk może nie być całkowicie identyczny z normalnym kciukiem, w porównaniu z pierwotnym stanem dziecka, może nastąpić znacząca poprawa. Kciuk może stać się znacznie mniej rzucający się w oczy, jednocześnie umożliwiając dziecku wykonywanie większości codziennych ruchów.
To dziecko miało pierwotnie polidaktylię-szczypce{0}}(kraba{1}}, która jest typem stosunkowo złożonym strukturalnie.
Po operacji i konsekwentnej rehabilitacji funkcjonalnej zrobiliśmy coś więcej niż tylko usunięcie „kraba pazura”. Dziecko może teraz posługiwać się ręką znacznie bardziej naturalnie, bez wcześniejszych odchyleń, a jego chwyt stał się stabilniejszy.
Następnie może stopniowo ćwiczyć trzymanie długopisu i pisanie, a potem z radością iść do przedszkola jak inne dzieci.
1 rok i 4 miesiące po operacji
Powrót do zdrowia każdego dziecka może przebiegać inaczej, ale istnieją pewne wspólne wnioski, z których rodzice mogą się czegoś nauczyć.
Po pierwsze, jeśli chodzi o czas operacji, jeśli pozwalają na to warunki, wcześniejsza operacja może być korzystna dla wzrostu i rozwoju kciuka. Istnieją pewne różnice pomiędzy operacjami wykonywanymi w wieku dorosłym a operacjami wykonywanymi w okresie niemowlęcym.
Po drugie, opieka pooperacyjna jest niezwykle ważna. Konsekwentne ćwiczenia funkcjonalne i rehabilitacja wymagają wspólnego wysiłku i współpracy zarówno rodziców, jak i dziecka.